ไม่มีรัก - - - ก็พยายามตามหาความรัก

เค้าไม่รัก - - - ก็พยายามให้รัก

รักแล้วเจ็บ - - - ก็พยายามเลิกรัก

รักแล้วสุข - - - ก็พยายามรัก

เคยถามตัวเองไหม.......พยายาม มากไปรึเปล่า?

ความรัก คงไม่ใช่สิ่งที่เราไปใช้ความพยายาม บังคับให้มันกลับกลายไปเป็นดังใจได้

ใครกำลังมีความรัก คงรู้ดีว่ามันก็มีทั้งสุขและทุกข์

ก็ต้องอยู่กะมันไป

จัดการมันไป

เจ็บกับมันไป

สุขกับมันไป

เรียนรู้มันไป

.

.

.

รักคือก็คือรัก ไม่รักก็คือไม่รัก

มีก็คือมี มาก็คือมา

ความรักไม่มา เราก็รักใครไม่ได้

คนบางคนเค้าไม่มา เราก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

รักก็ทุกข์แบบนึง ไม่รักก็ทุกข์อีกแบบนึง

พยายามจะรัก หรือพยายามจะไม่รัก

ดูจะทุกข์หนักกว่าเก่า

แล้วก็ไปโทษความรักกันใหญ่

ทำไมไม่โทษใจตัวเอง

ถ้าจะทำอะไรสักอย่าง ก็เริ่มรักตัวเองให้ดีที่สุดดีกว่า

อย่าไปคิดว่ามันเป็นความเห็นแก่ตัว..

ถ้าตัวเองเรายังรักไม่ได้ จะรักคนอื่นได้..อย่างดี ได้อย่างไร?

.....รักตัวเองให้เป็น ให้ดี ให้พอดี จะได้รักคนอื่นได้ดีเท่าๆกัน.....

รักใครก็รักไป รักให้ดี

ไม่ต้องไปพยายามจะเลิกรัก ถ้ามันเจ็บ

แล้วก็ไม่ต้องไปพยายามให้มันคงทนชั่วนิจนิรันดร

- - - ความรักก็เหมือนเรื่องอื่นๆในโลกแหละ มีอายุขัย เป็นอนิจจัง

สุดแต่ว่า

อายุของเรา กับความรักของเรา

อันไหนมันจะยาวนานกว่ากัน

ก็เท่านั้นเอง...

Credit : NooYinG

สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกแย่ๆ นั้น .....

บ่อยครั้งไม่น่ากลัวเท่ากับความรู้สึกแย่ที่เกิดขึ้นในจิตใจเราเอง

บางเหตุการณ์ที่เลวร้าย ........อาจจะจบลงไปตั้งนานแล้ว

แต่ตัวเรานี่แหละที่หยิบคำพูดการกระทำ

เหตุการณ์นั้น ๆ มาเปิดดู เปิดฟังในหัวเราซ้ำแล้ว ซ้ำอีก

เหมือนกับคนอื่นเขาแทงเราได้แค่เพียงครั้งเดียว .... แต่ตัวเรานี่แหละ ที่หยิบมีดด้ามนั้นมาแทงตัวเราเอง

ไม่ยอมจบ ไม่ยอมวาง

ถ้าเราเฝ้าสังเกตจิตใจตัวเอง เราจะรู้ทันทีที่ใจหยิบมีด หยิบความคิดมาทิ่มแทงตัวเอง